Toen hij zestien was zei hij al tegen zijn vriendjes dat hij ooit op TV zou komen. Nu tweeëntwintig jaar later is die droom uitgekomen en is Amerikakenner Raymond Mens (38) niet meer van de buis te slaan. De oud-campagnestrateeg van de VVD heeft geleerd dat zelfpromotie een sport is: “Ik ben heel veel bezig met het merk Raymond Mens.”
Jopenkerk, Haarlem. Vrijdagmiddag. Borreltijd. Ik heb net op het opnameknopje gedrukt als plots een beer van een vent plaatsneemt naast Amerikakenner Raymond Mens. De man tikt Raymond op de schouder en vraagt hoe het gaat. Voordat Raymond antwoord kan geven, begint de man te praten: “Je was weer goed afgelopen week, geweldig! Ik en mijn vrouw zijn helemaal vanuit Zutphen voor jou hiernaar toegekomen. Echt waar!” Raymond glimlacht breeduit.
Dat laatste was niet waar, vertelde zijn vrouw aan mij, maar het had wel waar kunnen zijn. Raymond is populair. Ongelooflijk populair, mede door zijn wekelijkse optredens bij hit-talkshow Vandaag Inside op SBS6.
Tijdens het uurtje dat wij elkaar spreken passeren nog een vijftal mensen die even een praatje willen houden, een foto willen maken of gewoon vluchtig zeggen dat “hij het goed doet”. Allemaal wildvreemden, die Raymond stuk voor stuk behandeld alsof het vrienden zijn. Hij is blij met waar hij nu is in zijn carrière: “Het meeste wat ik voor mezelf had bedacht, is uitgekomen.”
Juist dit, dat er een tactiek schuilt achter alles wat Raymond Mens doet, wordt de huis-Amerikakenner van Vandaag Inside vaak verweten. In maart dit jaar schreef Thomas Hogeling, opiniemaker bij het NRC, dat Raymond Mens zich bewust anders over Trump uitlaat dan de rest van Amerikakennend Hilversum, om zo meer in de kijker te springen. Raymond: “Ik moest hard lachen toen ik het las. Thomas heeft gelijk.”
“Toen ik dertig was, werkte ik als communicatiemedewerker bij Amazon en dacht ik bij mezelf: wat doe ik met mijn leven? Ik wilde sinds mijn twaalfde eigenlijk correspondent worden in de VS, à la Max Westerman, maar had het idee dat het lastig zou kunnen worden; elke zender had al een Amerika-correspondent.”
Raymond Mens: “Het meeste wat ik voor mezelf had bedacht, is uitgekomen.” Foto: Arthur Vacca – Jopenkerk, Haarlem.
Kaartenbakken
Slimmer was, dacht Raymond, om de pijlen te richten op het worden van Amerikakenner: “In Hilversum werken ze met fictieve kaartenbakken. Mijn naam moest in die kaartenbakken terechtkomen, dus wilde ik advocaat van de duivel spelen over Trump. Als jonge gast neemt niemand in de media je serieus, totdat je laat zien veel van een onderwerp te weten. Dat doe je door middel van een boek, in mijn geval ‘Lang Leve Trump’ (2020). Ook al zou daar bullshit in staan, denken ze toch: slimme jongen.”
Dat Raymond het stempel ‘pro-Trump’ opgedrukt kreeg, doet hem niet veel: “Je moet wel tegen die stempels kunnen, anders ga je iedere dag huilend naar bed. Ook al klopt er natuurlijks niets van.”
Serieus nemen
Los van de meningen van buitenaf, blijft Raymond Mens ook zijn eigen mediaoptredens analyseren, zeker nu hij sinds kort niet enkel als duider, maar ook als tafelgast aanschuift bij Vandaag Inside: “Ik keek mijn eerste optreden terug. Het was niet goed. Wierd Duk was te serieus en ik te beleefd. Johan Derksen maakte een aantal grappen en ik wilde daarop aanslaan, maar dat liep niet.”
Of meer mensen zichzelf in de media te serieus nemen? “Ja, dat is iets wat steeds terugkeert”, zegt Raymond. “Ook tijdens mijn opleiding journalistiek aan de Hogeschool Utrecht zat ik in de klas met allerlei mensen die de wereld wilden veranderen, dat zat nooit in mij. De wereld is zoals hij is.”
Toen ik dertig was, dacht ik: wat doe ik met mijn leven?
Wat opvalt bij mediaoptredens van Raymond Mens is dat het weinig over Raymond zelf gaat. Elk interview, duiding of podcast gaat over wat Raymond vindt over Donald Trump, Joe Biden, Elon Musk en ga zo maar door. “Dat is een bewuste keus”, zegt Raymond. “Ik geloof heel erg in expertise. Ergens veel over weten is een goede manier om op tv te komen. Ik geloof in merken: Raymond Mens is Amerika. Als ik overal maar in het wild sta te lullen, zijn mensen mij op een gegeven moment zat.’’
Lijstje
Toch wil hij wel wat kwijt over zijn jeugd: “Ik kom uit een heel normaal gezin. Mijn moeder was de hele dag thuis, mijn vader werkte tot laat en stipt half 6 stond het eten op tafel. We lazen thuis de Telegraaf. Niet omdat wij rechts waren, maar omdat die krant extra vroeg werd bezorgd, zodat mijn vader hem nog snel kon lezen voor hij naar zijn werk ging. Ons gezin was heel simpel en dat bedoel ik op een goede manier.”
Toen Raymond zijn baan bij Amazon opzegde om een boek over Trump te schrijven, belde zijn moeder hem op om te vragen “Wat hij eigenlijk aan het doen was?” Ook uitgevers stonden niet te springen voor ‘Lang Leve Trump’: “Ik heb in totaal bij meer dan dertig uitgevers aangeklopt en niemand die in mijn boek geloofde; “wij kennen jou niet”, “het is pro-Trump”, “wij gaan het niet doen”. Uiteindelijk is het via een heel klein uitgevertje toch een succes geworden.”
Als ik overal maar in het wild sta te lullen, zijn mensen mij op een gegeven moment zat
Hoe denken die uitgevers nu over Raymond Mens? “Ze staan voor me in de rij, maar ik heb een lijstje bijgehouden met alle uitgevers die toen niet in mij geloofden. Ik ga daar nooit meer mee samenwerken. Eerst bellen ze mij niet terug en nu willen ze mijn boek opeens wel. Ja, f*ck you hoor!”
Investeren
Wat volgens Raymond het belangrijkste is als je het wilt maken in de media: “Investeren in jezelf. Alles wat ik nu doe; van mijn podcasts tot aan mijn televisieoptredens en theatershows, heb ik eerst jarenlang gratis gedaan.” Raymond benadrukt dat het belangrijk is om jezelf tijd te gunnen:
“Ik wilde vroeger ook al op tv, het is maar beter dat ik dat tien jaar geleden niet heb gedaan. Dan was er echt alleen maar onzin uitgekomen.”
