Rosa Bertram, de hoofdredacteur die als een nomade leeft: ‘Mensen zijn niet gemaakt om acht uur lang achter een scherm te zitten’
interview, gepubliceerd op 01 Nov 2021, door Sarawitia Franken

Hoofdredacteur van het online magazine Bedrock, Rosa Bertram (29), heeft een eigenzinnige kijk op hoe het werkende leven ook zou kunnen zijn. Zelf wisselde ze het Mediahuiskantoor in voor het buitenland. ‘In Portugal voel ik mij op mijn plek. Hier zijn mensen totaal niet bezig met carrière maken.’

Een kijkje op je Instagram laat zien dat je vaak overal behalve in Nederland bent. Wat zijn je huidige coördinaten?

‘Een paar maanden geleden heb ik mijn appartement in Amsterdam opgezegd en ben ik naar Portugal verhuisd. Hier woon ik nu in een leuk huis met vrienden, maar de komende tijd ga ik vanuit mijn omgebouwde 4×4-auto leven. Er zit een matras in, een keuken en er is wifi. Zo kan ik werken en tegelijkertijd de prachtige omgeving verkennen.’

Hoe moet ik dat voor mij zien?

‘Onlangs heb ik een heftige hersenschudding gehad, waardoor ik nu halve dagen werk om te kunnen herstellen. In de ochtend schrijf ik, stuur ik het team aan beheer ik de socials en mail. Eigenlijk heb ik meerdere banen ineen, want bij Bedrock hebben we geen aparte edit- of marketingafdeling zoals een Linda dat heeft.

In de middag ga ik de hort op. Ik zwem bijna dagelijks in de zee, ik hike, ik skate. Het maakt niet uit, als ik maar kan bewegen en het buiten is. Daarom ben ik ook in Portugal gaan wonen. Hier stap je zo vanuit je huis de natuur in.’

Waarom vind je het zo fijn om buiten te zijn?

In de natuur laad ik op en voel ik mij thuis. We maken ons vaak onnodig druk om kleine dingen, maar dat heb je niet door als je daar nooit afstand van neemt. Wanneer ik buiten ben, zie ik alles meer in perspectief en vallen mijn mail en deadlines van me af. Ook is de natuur een bron van inspiratie en creativiteit. Het is een plek waar je nieuwe ideeën opdoet, maar ook al je dagelijkse impulsen verwerkt.’

Zou je ooit nog terug kunnen naar het kantoorleven?

Zeg nooit nooit, maar ik zie het voorlopig niet gebeuren. Op kantoor was ik altijd snel overprikkeld en had ik oortjes in met daaroverheen een koptelefoon om mij te kunnen concentreren. Thuis heb ik rust en ben ik veel productiever. In mijn pauzes maak ik wandelingen door de natuur en daar word je een stuk vrolijker van dan een rondje over het industrieterrein.

Ik geloof ook niet dat mensen gemaakt zijn om acht uur lang achter een scherm te zitten. Je kunt veel beter een kleiner aantal uren gefocust zijn, dan dat je geforceerd je tijd uitzit op kantoor. Dat is gewoon zonde van iedereens tijd. Het is overigens ook wetenschappelijk bewezen dat mensen zich maar 45 minuten echt kunnen concentreren. In Zweden experimenten ze al met een werkdag van zes uur.’

Je bent actief bezig met je werkleven zo productief en plezierig mogelijk inrichten. Is dat iets wat je vanuit huis hebt meekregen?

‘Mijn moeder is een echte zakenvrouw en was al heel succesvol op jonge leeftijd. Ik heb zeker ambitie, maar ik ben nooit zoals zij geweest. Wel heeft mijn moeder mij altijd één gouden advies gegeven: ”Rosa ga nooit vijf dagen in de week werken, dat past echt niet bij je.” Ik heb dan ook altijd vier dagen gewerkt, die overige dag doe ik freelance-klussen of geniet ik van het buitenleven.’

Hoe zit het met het werkethos in Portugal?

De mensen hier zijn totaal niet bezig met carrière maken. In het vorige dorpje waar ik woonde was de bakker altijd dicht in het weekend. In eerste instantie begreep ik niet waarom je zoveel geld zou mislopen, maar het feit is dat dit mensen hier totaal niet uitmaakt. In Nederland denken we altijd meer meer meer, maar hier werken ze puur om genoeg geld te hebben. De weekenden zijn voor familie en vrije tijd.’

Voel je je hier op je plek?

Ja, veel meer dan in Nederland. Daar werkt iedereen doordeweeks keihard en drinkt in het weekend ook keihard om een beetje te kunnen ontladen. Het is overigens niet zo dat ik dit zelf nooit heb gedaan. Misschien omdat ik het ene ken, waardeer ik het ander nu ook veel meer.’

Rosa’s werkplek in Portugal.

 

Het klinkt alsof vrijheid heel belangrijk voor je is.

Vrijheid is altijd al mijn belangrijkste waarde geweest, in mijn werk en in mijn leven. In de podcast van Bedrock vertelde een gelukspsycholoog dat autonomie één van de belangrijkste factoren is als het gaat om werkgeluk. Tuurlijk heb je je vaste taken, maar of je deze zelf kan indelen maakt een groot verschil. Het gaat erom dat je vrij bent om te kiezen wat je wanneer doet en hoe. Dit geef ik ook aan mijn team mee. Als jij een avondmens bent, hoef je van mij niet om negen uur ’s ochtends je laptop al open te klappen.’

Enerzijds sta je aan het roer van een groot online magazine wat veel verantwoordelijkheden en hectiek met zich meebrengt, anderzijds heb je een sterke behoefte aan rust en natuur om je heen. Is dit geen lastige evenwichtsoefening?

Een medium vertelde mij laatst dat mijn kracht juist in de combinatie van die twee ligt. Ik ben altijd met honderden dingen tegelijk bezig omdat ik ontzettend hou van creëren, zo heb ik hier in Portugal een surfskatecommunity opgezet. Het leven biedt zoveel mooie kansen om toffe dingen te maken en organiseren. Zonder die drive om daar iets mee te doen, zou ik gillend gek worden.

Maar, aan de andere kant heb ik natuur en rust nodig. Voor mij bestaat het ene ook niet zonder het ander: in de natuur vind ik ook weer de creatie. Ik zou nooit één van de twee willen opgeven. Ook als ik later ergens op een boerderij in Portugal woon, ben ik waarschijnlijk nog steeds met allemaal verschillende projecten bezig.’

Dus eigenlijk heb je het beste van twee werelden?

De twee versterken elkaar zelfs. Als je alleen maar gericht bent op presteren, raak je op een gegeven moment zover verwijderd van hoe de mens van nature hoort te zijn. Overwerken zorgt er bijvoorbeeld voor dat je niet meer je eigen boodschappen uitkiest, omdat je deze laat bezorgen of eten afhaalt. Op een gegeven moment weet je dan niet meer waar je eten vandaan komt, terwijl het zo leuk en gezond is om het zelf te groeien of bij een lokale boer te halen. Hoe overgewicht en prestatiedruk met elkaar samen hangen, leg ik ook allemaal uit in het boek dat ik nu aan het schrijven ben.’

Een boek? Vertel.

Het gaat over de zingeving die reizen je kan brengen. Tegenwoordig wordt er vaak op een ironische manier gezegd dat iemand zichzelf gaat vinden in India, toch is dit wel de realiteit. Door het reizen ontmoet je andere culturen, je gaat uit je comfortzone en je ontdekt wat echt belangrijk voor je is.

Mensen zeggen regelmatig dat ze het knap vinden wat ik doe, maar iedereen kan dit. Het heeft voor een groot deel te maken met het loslaten van zaken waarvan je denkt dat ze je zekerheid bieden, zoals vijf dagen in de week op kantoor zitten. Het lijkt veilig, maar word je er ook gelukkig van?’