Boer Van der Post: ”Kom maar eens kijken hoe het er hier echt aan toegaat.”
interview, gepubliceerd op 21 Feb 2020, door Bianca Poort en Lucas van Adrichem

Boer Wilbert van der Post stelt zijn boerderij ‘De Elza Hoeve’ in Leiden graag open voor publiek. Door mensen een kijkje in de stallen te laten nemen, hoopt hij dat de onwetendheid over de agrarische sector een beetje afneemt. Want dat het bijvoorbeeld zielig is dat een kalfje bij de moederkoe wordt weggehaald, is volgens hem helemaal niet waar. “Het is daarom belangrijk om de jeugd te laten zien hoe het er werkelijk aan toegaat.”

Voelt u zich begrepen door stedelingen?   
“Nou, niet altijd. En dat komt omdat stedelingen geen reëel beeld van de agrarische sector hebben. Ze denken te veel met emotie; hebben er gevoelens bij. Stedelingen zien dieren bijvoorbeeld als mensen. Dieren hebben heel andere emoties dan een mens, daar zitten heel grote verschillen tussen.”

Hoe ziet u dat dan? Hoe moeten we volgens u met dieren omgaan?
“Ja, wel met respect natuurlijk. Je moet ze een zo goed mogelijk leven geven zo lang ze hier zijn. Maar op het moment dat de koe hier op stal staat en mensen zeggen: ja dat is schandalig, vreselijk, want koeien moeten buiten lopen! Dan wordt er te veel gedacht vanuit de emoties. Koeien staan hier droog en warm genoeg, kunnen gemolken worden, eten, liggen, lopen – dan gaan ze echt niet uit zichzelf naar buiten.”

Mensen kunnen bij u op de boerderij komen knuffelen met koeien. Komen er ook wel eens mensen die negatief zijn over hoe er met de beesten wordt omgegaan?
“Nee, eigenlijk niet. Er zijn soms wel mensen die een bepaald idee hebben over hoe je met koeien of dieren omgaat. Bijvoorbeeld over een kalfje dat bij de moederkoe wordt weggehaald. Ze vinden dat zielig; vergelijken het met een baby die van de mensenmoeder gescheiden wordt. Maar dat doen we juist voor de veiligheid van het kalf. Als ze gewoon tussen de koeien blijven lopen, hebben ze de kans vertrapt te worden, of komen ze vast te zitten. En die koe vindt het wel prima. Als je dat aan mensen uitlegt, snappen ze het wel. Maar ze denken er te emotioneel over. Of vinden het een mooi gezicht, zo’n koe met kalf. En, dat is het natuurlijk ook. Maar wat mooi is, hoeft niet veilig te zijn.”

 

Waarom bent u daarmee begonnen, mensen op de boerderij uit te nodigen om met koeien te knuffelen?
“Vooral omdat ik graag het verhaal wil uitdragen waar we als agrarische sector mee bezig zijn en voor staan. Ik vind dat de burger te ver van ons afstaat. Toen een tijd geleden groeperingen zoals de Partij voor de Dieren opkwamen, hebben we daar te laconiek op gereageerd. We hadden toen meteen op moeten staan en ons eigen verhaal moeten vertellen. Nu werd ons verhaal uitgelegd in de woorden van bijvoorbeeld Wakker Dier en dat was veel te negatief richting de agrarische sector toe. Dat werd opgepikt op sociale media, waar iedereen zijn mening klaar heeft. En toen viel die onwetendheid goed op. Dus nu staan we alsnog op en vertellen we alsnog ons eigen verhaal. Daarom doen we op deze boerderij ook excursies en doen we aan boerderijeducatie.”

Wat is dat, boerderijeducatie?
“Je kunt je als agrarisch ondernemer opgeven bij bijvoorbeeld Boerderijschool. En dan komen kinderen van basisscholen én middelbare scholen uit de regio een aantal dagdelen per jaar kijken en meedoen op de boerderij. Dus ze schrappen de boxen, voeren de koeien en kalfjes, werken de moestuin bij… Die kinderen vinden dat allemaal hartstikke leuk. En ze staan voor veel meer dingen open dan volwassenen. Het is daarom belangrijk om de jeugd te laten zien hoe het er werkelijk aan toegaat.”

Zou dat niet op grotere schaal moeten gebeuren?
“Jawel, en dat gebeurt ook wel hoor. Op sociale media natuurlijk ook. En het is ook niet zo dat tachtig procent van Nederland negatief over ons is. Er is gewoon een heel klein groepje dat heel hard roept en helaas ook heel veel aandacht krijgt. En die hebben er eigenlijk niet zoveel verstand van.”

Maakt dat u boos?
“Ja, soms wel. Maar het is onwetendheid. En daarom nodigen we mensen ook uit op de boerderij. Kom maar eens kijken hoe het er echt aan toegaat.”

Bent u ook wezen protesteren?
“Ja, ik ben drie keer met de trekker naar Den Haag geweest. Het was ongeveer dertig jaar geleden dat we massaal zeiden: tot hier en niet verder… En er klopt nog steeds zo veel niet. Neem vooral de stikstofmaatregelen. Wij worden al jaren heel nauwgezet in de gaten gehouden, ook omdat er werd onderzocht hoe je dieren het meest effectief in kunt zetten. We weten inmiddels precies dat als je ‘zoveel’ in een koe stopt, je er ‘zoveel’ uitkrijgt. En van de industrie zijn dat soort cijfers helemaal niet bekend. Die zouden maar acht of negen procent van de stikstofuitstoot vormen. Maar het probleem is, dat dit maar over ongeveer tien procent van de industrie gemeten is. Meer weten we gewoonweg niet. En de vliegtuigen bijvoorbeeld. Alle vliegtuigen die boven de negenhonderd meter vliegen, tellen niet mee. Ja – zo kan ik het ook!”

Dus de trekker op en dwars door de barricades.
“Nou, de eerste keer mochten we er niet langs. De ME stond op een kruispunt vlak voor het Malieveld. We mochten wel naar Scheveningen. Maar daar kwamen we niet voor. Dus we hebben gewoon met z’n allen de trekkers uitgezet. Die zet je niet zo makkelijk aan de kant, hè? Toen dat kruispunt vol stond, zijn we gaan toeteren. Tot die ME-gasten er gek van werden en uiteindelijk zeiden: jongens, ga alsjeblieft dat Malieveld op!” 

 

Wilbert van der Post