Documentairemaakster Laura Veenema: “Mijn liefde voor docu’s maken is eigenlijk belangrijker dan het onderwerp”
interview, gepubliceerd op 14 Oct 2020, door Linsey van Iepenbrink

Laura Veenema studeerde Bedrijfskunde aan de Universiteit van Amsterdam, maar heeft nu misschien wel één van de meest creatieve beroepen. De documentairemaakster heeft met een beetje geluk en heel wat lef de baan gekregen die nauw aan haar hart ligt. Haar liefde voor het mediavak komt voort uit het traineeship bij RTL, waar zij zich, na afgewezen te zijn, geen tweede keer voor mocht aanmelden. “Maar ik dacht: wie gaat dat nou checken? Toen was ik aangenomen.”

Laura Veenema is documentairemaakster en creative director bij producent NewBe. Naast dat zij haar eigen documentaires maakt, is zij creatief eindverantwoordelijke over zowel documentaires als fictieseries bij de producent. Zij zet ideeën om in pitches voor de juiste klanten en is bij het hele proces van het documentaire maken betrokken. 

Allereerst, hoe gaat het met je?

“Nou, met mij gaat het eigenlijk heel goed. Leuk dat je dat vraagt. Ik en mijn team zijn eigenlijk drukker dan ooit, kan ik wel zeggen. Maar dat komt omdat onze klanten, de grote streamingsplatformen, eigenlijk meer behoefte hebben dan ooit aan content. Mensen zitten thuis, willen dingen kijken. En ik merk ook aan mezelf dat het best wel goed gaat, omdat ik wat minder afleiding heb. We draaien een van de beste periodes ooit, dus deze situatie heeft ook voordelen. Zo hebben we net een hele grote bioscoopfilm afgerond. Wij waren de eerste producent, ik vermoed wereldwijd, die een film heeft gemaakt in coronatijd over coronatijd. Die hebben we in drie weken tijd geproduceerd en opgeleverd, wat echt krankzinnig is.”

Wat is eigenlijk jouw rol binnen zo’n productie?

“Simpel gezegd ben ik creatief eindverantwoordelijk. Dus ik moet zorgen dat het project goed wordt afgeleverd bij de klant, dat wij daar achter staan, dat we het mooi vinden. Een idee komt van extern of intern bij mijn team terecht en ik zorg ervoor dat het een sterke pitch is voor de juiste klant. Als we eenmaal in productie gaan ben ik meestal bij het opstarten betrokken. Dan gaat het heel erg over het bepalen van de richting, de storyline, tone of voice. In productie ben ik gaandeweg betrokken bij stappen die er genomen worden. En in het algemeen als er dingen misgaan komt het ook bij mij terug…”

En vind je dat dan ook het leukste om te doen, verhalen pitchen?

“Ik vind het heel leuk, maar het is ook soms heel jammer als er iets niet valt. Ik moet zeggen dat onze ratio van succesvolle heel hoog is, omdat we natuurlijk meerdere typen klanten hebben. Maar het blijft erg jammer wanneer het project waar je erg heel erg in gelooft niet doorgaat. Als er iets niet doorgaat denk je even ‘shit’, en dan weer gewoon door.”

Kun je je daar makkelijk vanaf zetten?

“Ja. Het is soms jammer, maar ja. Het is soms ook wel eens omgekeerd. Dan had je zo graag iets willen maken en dan heb je het niet gepitcht. Zeker op documentairegebied ontglippen je wel eens onderwerpen of heb je iemand benaderd en deed je dat net iets te langzaam. Maar ik bekijk het altijd vanuit de positieve zin: balen, maar laten we ons daardoor inspireren om de volgende wel te pakken.”

Wat vind je wel het allerleukst aan je vak?

“Ik vind twee dingen het allerleukst. Als ik naar mijn dagelijkse werk kijk vind ik het aller, allerleukst als je van niets iets kunt maken. En dat zijn kleine momenten als wanneer je een paar dagen gedraaid hebt, er dan een goede editor mee aan de slag gaat en dat je dan de eerste scène ziet en denkt: dit wordt te gek! En het tweede is wanneer ik een eindproduct kan leveren waar mensen met heel veel plezier naar kijken. Ik vind het echt te gek als iemand naar een docu van ons kijkt en ons appt: ‘wow dit is zo tof, het verhaal heeft me zoveel gedaan.’ Ik ben nu ook bezig met een aantal docu’s die een sterke maatschappelijke laag hebben. Ik hoop dan altijd dat iemand het te gek vind en er wat aan heeft, door geïnspireerd raakt of er iets van leert.”

Je begon met de studie Bedrijfskunde, hoe ben je vanuit daar eigenlijk in het vak gerold?

“Ik ben ooit, toen ik 18 was en studeerde, begonnen bij Talpa met een bijbaantje als receptioniste. Ik moest gewoon een baantje hebben. Ik zag de functie staan en ik dacht: ja, prima. Ik wist nog amper dat dat bij Talpa was. Ik had altijd al een bovengemiddelde interesse in het vakgebied, maar gaandeweg kreeg ik als receptioniste ook heel veel mee. Omdat veel mensen even een praatje maken, vertellen waar ze mee bezig zijn. Op een gegeven moment werd ik gevraagd om een PA te worden van de creatieve eindverantwoordelijke en toen heb ik me in allerlei bochten gewrongen om dat fulltime te doen terwijl ik nog aan het studeren was. Ik vond dat zo leuk en ik heb daar zoveel van geleerd, dat ik daardoor geïnspireerd raakte. Dat leidde ertoe dat ik me aanmeldde voor een stage in formatontwikkeling bij Eyeworks. Na mijn afstuderen solliciteerde ik voor een traineeship van RTL. Ik werd eerst afgewezen. Ik probeerde het een half jaar later weer, ondanks dat dat niet mocht als je al eens was afgewezen. Maar ik dacht: wie gaat dat nou checken? Toen was ik aangenomen. Het traineeship heeft zeker de start van mijn liefde voor het mediavak gecreëerd.”

En dan even over jouw eigen documentaire, Ik ben influencer. Hoe kwam je op het onderwerp?

“Toen ik bij RTL werkte, had ik in mijn eigen tijd een regie-opleiding gevolgd, en de eindopdracht was: maak een korte docu van acht minuten. Een vriend van mij is een bekende influencer en ik vond dit thema heel boeiend. Ik vroeg hem of ik een portret van hem mocht maken, maar toen ik daar eenmaal mee bezig was, dacht ik: er zit zoveel meer in dat onderwerp dan alleen een film van acht minuten over één iemand. Het begon als een afstudeeropdracht van 8 minuten, toen werd het een docu voor YouTube van 15 minuten en uiteindelijk werd het een Videoland-documentaire van een uur. In dit proces merkte ik dat ik het maken zo leuk vond, dat ik graag naar een producent wilde overstappen.”

Wat is het grootste verschil tussen een tv-zender als RTL en een producent als NewBe?

“Werktechnisch voor mij was het grootste verschil dat bij RTL ongeveer alles op je bord komt. Er zijn heel veel producenten die pitchen aan RTL, dus het grootste gedeelte van het werk bestaat uit beoordelen. Het werk komt eigenlijk naar je toe, los van dat je zelf ook scherp moet blijven op de trends. Bij een producent moet je zelf initiëren. Want als je niets doet, gebeurt er ook niets. Dus mijn werk is nu veel meer proactief: mensen benaderen, onderwerpen uitwerken en pitchen, relaties onderhouden met de partijen waarmee je werkt. Het is eigenlijk gewoon een andere invulling van je werk.”

Heb je een favoriet onderwerp bij het maken van producties?

“Ik zit in een ontwikkelingsteam van vier mensen, met ieder zijn eigen richting. En ik doe alle docu’s en reality. Het leuke daarvan is dat je de ene meeting kan praten over onderwerp A en de andere meeting over onderwerp B. En dat maakt het dus ook heel divers. Ik heb voor heel veel projecten passie of liefde. En in alle eerlijkheid, als je dat niet voelt, dan komt een project ook nooit zo ver. We hebben best een vrijheid in beoordelen in wat bij ons past en wat niet, omdat we ook met zoveel projecten tegelijkertijd zitten. Daarbinnen heb ik niet echt voorkeur. Tuurlijk zijn er altijd projecten die iets leuker zijn dan andere, maar de liefde voor docu’s maken is eigenlijk belangrijker dan het onderwerp.”